|
Czym jest czas, trudno powiedzieć. Można spojrzeć na zegar i zaufać wskazówkom pokazującym uciekające sekundy - wtedy właściwie widać tylko przeszłość i przyszłość, bo teraźniejszość jest tak ulotna, że właściwie jej nie ma...
Czasy... no i tu zaczyna się prawdziwy dramat... Dlaczego uczyć się wszystkich czasów angielskich? Po co? Przecież wszyscy wiemy, że Anglicy używają tylko kilku z nich. Nie każdy musi zostać anglistą, nie każdy chce znać wszystkie czasy angielskie. Aż wreszcie; nie każdy chce zostać znawcą językowym.
Ogólnie, przez większość, przyjmuje się, że czasów angielskich jest aż kilkanaście. Nawet niektórzy uważają, że jest ich ponad 25, czy też konkretnie aż 32. Skąd taka duża liczba? Otóż stąd, że oprócz samych czasów, podobnie jak w języku polskim, także i w angielskim występuje wiele konstrukcji. A więc powodem tych różnic bywa odmienne podejście do tego, co uznajemy za „czas”, które to słowo z jednej strony przez zwyczajnego uczącego się używane jest powszechnie do określenia dowolnej konstrukcji czasowej, z drugiej strony przez lingwistów określa tylko i wyłącznie czasy naturalne a nie różnorakie konstrukcje czasowe.
Jednak warto zaznaczyć, że jeśli poznasz maksimum 7 angielskich czasów, to powinno Ci to wystarczy w komunikacji językowej. Pozwoli też to na porozumienie się z innymi w języku angielskim. Proponujemy jednak poznać 16 czasów, które pozwolą na porozumienie się z każdym i na każdym szczeblu językowym.
Wspomnieliśmy już, że jednoznaczna odpowiedź na pytanie “ile jest czasów w języku angielskim” nie istnieje z tej prostej przyczyny, że dla różnych osób słowo „czas” będzie miało różne znaczenia.
O to 16 czasów, które są w języku angielskim (Każdy z nich stopniowo zostanie przez nas dokładnie omówiony)
1) Present Simple/czas teraźniejszy prosty - Czynności powtarzające się z określoną częstotliwością.
2) Present Continuous/czas teraźniejszy ciągły - Czynności odbywające się w momencie mówienia.
3) Present Perfect/czas przeszły dokonany - Czynność, która zdarzyła się w niedalekiej przeszłości, a jej skutki są widoczne w teraźniejszości.
4) Present Perfect Continuous/czas przeszły dokonany ciągły - Czynność, która zaczęła się w przeszłości i wciąż trwa.
5) Past Simple/czas przeszły prosty - Zdarzenie, które odbyło się w określonym czasie lub miejscu.
6) Past Continuous/czas przeszły ciągły - Czynność, która odbywała się w danym momencie w przeszłości.
7) Past Perfect/czas zaprzeszły - Czynność, która zakończyła się, zanim zaczęła się następna.
8) Past Perfect Continuous/czas zaprzeszły ciągły- Czynność, która zaczęła się przed danym momentem w przeszłości.
9) Future Simple/czas przyszły prosty - Zwyczajne czynności dotyczące przyszłości.
10) Future Continuous/czas przyszły ciągły - Fakt zaistnienia danej czynności w przyszłości, być może jako naturalny bieg wydarzeń.
11) Future Perfect/czas przyszły dokonany - Czynność, która zostanie zakończona do wskazanej chwili w przyszłości.
12) Future Perfect Continuous/czas przyszły dokonany ciągły - Czynność, która we wskazanej chwili w przyszłości będzie trwała od jakiegoś czasu.
13) Future Simple in the past/czas przyszły prosty w przeszłości - Czynność, która została wykonana w przeszłości, ale pośrednio lub bezpośrednio dotyczyła przyszłości.
14) Future Continuous in the past/czas przyszły ciągły w przeszłości - Czynność, o której opowiadamy wydarzyła się w przeszłości, ale chcemy wyrazić przyszłość z punktu widzenia tamtej chwili.
15) Future Perfect in the past/czas przyszły dokonany w przeszłości - Czynność, która będzie zakończona w określonym momencie w przyszłości, ale wyrażona jest z perspektywy czasu przeszłego.
16) Future Perfect Continuous in the past/czas przyszły dokonany ciągły w przeszłości - Czynność, która we wskazanej chwili w przyszłości będzie trwała od jakiegoś czasu z perspektywy czasu przeszłego.
W języku angielskim mamy cztery rodzaje czasów, którymi są: * Czasy proste (simple tenses), * Czasy ciągłe (continuous tenses lub progressive tenses), * Czasy dokonane (perfect tenses) * i czasy ciągłe dokonane (perfect continuous tenses lub perfect progressive tenses).
Najbardziej rozpowszechnionym sposobem dzielenia czasów jest podział na trzy grupy dzielące konstrukcje na: * Czasy przeszłe (past tenses), * Czasy teraźniejsze (present tenses) * I czasy przyszłe (future tenses).
Skąd nazwy wyżej wymienionych 16 czasów? Posługując się wyłącznie podziałem czasów na rodzaje otrzymujemy listę czterech czasów (czterech kategorii czasowych): * Present - czas teraźniejszy * Past - czas przeszły * Future - czas przyszły * Future in the Past -czas przyszły w przeszłości.
Każdy występuje w czterech aspektach precyzujących usytuowanie czynności w czasie: prostym, ciągłym (zwanym niekiedy postępującym), przeszłym i przeszłym ciągłym. * Simple - prosty * Continuous - ciągły (zwanym niekiedy postępującym) * Perfect - uprzedni * Perfect Continuous - uprzedni ciągły
Aspekty continuous (ciągły) nazywane są także progressive (progresywne). Obie te nazwy są jednak nieścisłe w odniesieniu do angielskiego, dlatego używa się także terminu continuous and progressive aspect (aspekt ciągły i progresywny). Zazwyczaj jest tłumaczony na język polski jako aspekt niedokonany.
Gdy połączymy te możliwości każdy z każdym - otrzymamy 16 czasów. Lecz możemy zmniejszyć tę ilość... Można wyjść z założenia, że Future in the Past nie jest czasem, a jedynie konstrukcją używaną np. w mowie zależnej, i nie stanowi odrębnego czasu, lecz jedynie modyfikuje czas przyszły w trakcie np. rozmowy.
Po wyrzuceniu nieproszonego gościa otrzymujemy listę 12 czasów (Czasy 1 - 12).
Przykłady tego samego zdania w innym czasie. ROBIĘ 1. Present simple, np. I do 2. Present continuous, np. I am doing 3. Present perfect, np. I have done 4. Present perfect continuous, np. I have been doing 5. Past simple, np. I did 6. Past continuous, np. I was doing 7. Past perfect, np. I had done 8. Past perfect continuous, np. I had been doing 9. Future simple, np. I will do 10. Future continuous, np. I will be doing 11. Future perfect, np. I will have done 12. Future perfect continuous, np. I will have been doing 13. Future simple in the past, np. I would do 14. Future continuous in the past, np. I would be doing 15. Future perfect in the past, np. I would have done 16. Future perfect continuous in the past, np. I would have been doing
Wyboru czasu gramatycznego w zdaniu dokonuje się w zależności od sytuacji.
Wśród językoznawców nie ma pełnej zgody co do tego, czy każdą z podanych wyżej konstrukcji uważać za samodzielny czas. Niektórzy wyróżniają w angielszczyźnie jedynie czas przeszły i teraźniejszy (ze względu na istnienie w nich prostych form czasownika), pozostałe zaś czasy uważają za aspekty tych dwóch czasów.
Poza tym duża część językoznawców uważa, że umieszczając dany czas w stronie biernej (zamiast czynnej) tworzy się nowy czas. Każdy czasy gramatyczny ma stronę czynną (po angielsku “active”) i stronę bierną (po angielsku “passive”). Można więc nawet doliczyć się w języku angielskim trzydziestu dwóch czasów (Nasze 16 czasów x 2 =32).
Zatem poprawna odpowiedź na pytanie “ile jest czasów w języku angielskim?” brzmi “To zależy”.
|