Przegląd czasów w języku angielskim

Podstawą nauki gramatyki w każdym zachodnioeuropejskim języku jest nauka czasów, a co za tym idzie również właściwej formy czasownika. Język angielski nie jest pod tym względem wyjątkiem. Polakowi sprawia to nie lada trudność, gdyż w naszym języku mamy zaledwie trzy czasy, natomiast w języku angielskim podstawowych czasów jest 12, niektórzy lingwiści spierają się, że nawet 16. Główny problem w trakcie nauki języka to tłumaczenie na język polski, niektórych czasów angielskich nie da się bowiem przełożyć, ze względu na ich konstrukcję językową i różne subtelności.

Czasy teraźniejsze

Najłatwiej podzielić czasy angielskie na czasy teraźniejsze, przeszłe i przyszłe. Podstawowym czasem teraźniejszym jest czas teraźniejszy prosty- „present simple” dotyczy on czynności regularnych powtarzających się w pewnych odstępstwach czasu. Czas „present continuous” to natomiast czas teraźniejszy ciągły, stosuje się go do czynności trwających w chwili mówienia, lub czynności, które nastąpią w niedalekiej przyszłości. W gramatyce języka angielskiego spotkamy się również z „present perfekt” czyli czasem teraźniejszym uprzednim, dla wyrażenia czynności, która rozpoczęła się w przeszłości i trwa do chwili obecnej, lub która już się zakończyła, ale jej skutki odczuwamy do dzisiaj. Obok tego czasu występuje również jego wersja ciągła a mianowicie „ present perfekt continuous”, czyli czas teraźniejszy uprzedni ciągły dotyczy czynności, która rozpoczęła się w przeszłości, trwała nieprzerwanie i trwa do chwili obecnej.

Czasy przeszłe

Podstawowym czasem przeszłym jest „past simple” czyli czas przeszły prosty, ma on charakter dokonany i dotyczy czynności już zakończonych. Wariantem ciągłym jest tu „past continuous”, czyli czas przeszły ciągły. Stosuje się go głównie, dla wyrażenia dwóch czynności przeszłych, z których jedna trwająca, wyrażona czasem ciągłym, została przerwana przez czynność wyrażoną czasem prostym. Stosuje się również czasy przeszłe uprzednie czyli „past perfect” i przeszłe uprzednie ciągłe- „past perfect continuous” pierwszy ma charakter staropolskiego czasu zaprzeszłego, drugi stosujemy dla wyrażenia czynności trwającej w przeszłości jakiś czas, aż do rozpoczęcia się drugiej czynności przeszłej.

Czasy przyszły

Najłatwiej wyrazić przyszłość za pomocą czasu „future simple”, stosujemy go podejmując spontaniczną decyzję, dla wyrażenia chęci pomocy i gdy uważamy jakieś wydarzenie za pewne lub prawdopodobne. Czas ciągły- „future continuous” stosujemy dla czynności planowych, czas „future perfekt”- przyszły uprzedni, ma zastosowanie do wyrażenia czynności, która skończy się zanim zacznie się kolejna czynność w przyszłości. Forma ciągła „future perfekt continuous” stosujemy natomiast dla określenia czynności, która trwa i zakończy się w konkretnym punkcie w przyszłości.